MEEM'64, Evolutie, Ideeën, Taal en Creativiteit

Gerard van de Schootbrugge (alias Gerard Espunt)

Espunt in 2014


30 december 2014

Kort Verhaal

Ook dit is reeds geschreven

Dit korte verhaal heb ik ingestuurd voor de verhalenwedstrijd Zin en Waanzin op Literair Werk. Ik heb zelf het gevoel dat zin en waanzin volop aanwezig zijn, de vraag blijft, zoals altijd: wie is normaal. Volgens de laatste inzichten helemaal niemand. Ben ik de enige die zich daarover verbaast?

                                            








Ik was keurig op tijd: veertien over drie. Om en nabij. Op het bordje naast de deur stond L. A. Hoekema, zenuwarts. Op dat moment had ik moeten omdraaien. Maar ik belde aan. De zenuwarts bleek een wat somber maar niet onelegant geklede dame van een jaar of veertig die drie kwartier lang heeft geprobeerd haar onnozelheid te verbergen achter veel wezenloos gehum. Humbug dus. Bij het afscheid raadde ze me aan mijn gedachten, en als het even kon ook mijn dromen, eens op papier te zetten. Dat bracht volgens haar de introspectie op gang met een verhoogde kans op de vorming van nieuwe mentale uitgangen. Bevrijding, weg uit die maalstroom van rondtollende gedachten. Vicieuze cirkels.

Lees hier verder 

Links: de eerste 1000 decimalen van het getal pi.


19 december 2014

Kort Verhaal

Ik stond even stil op het Oosteinde

Gedachten bij een minigebeurtenis.


Op 14 december 2014 liep ik rond half twee in de middag via het Oosteinde terug naar huis. Ik kwam van het garagebedrijf M. waar ik mijn auto gevuld met winterbanden had achtergelaten. Ik had eventueel kunnen wachten tot de banden waren verwisseld, maar mijn vrouw vond dat ik hoog nodig weer even moest lopen. Als de klus geklaard was zou M. dat laten weten middels een SMS-je en kon ik het zelfde traject nog een keer bewandelen. Hoe gezond kan het banden wisselen zijn.

Lees het hier



6 november 2014

Historie van het TNO-complex Zuidpolder beschreven                  

Op 6 november 2014 had ik de eer om Cis Marring, lid van de Raad van Bestuur TNO, een boekje te mogen overhandigen waarin de historie van dit omvangrijke laboratoriumcomplex van TNO in Delft wordt beschreven. Ik heb het boekje geproduceerd op verzoek van eTNOs, de vereniging van oud-TNO medewerkers.                       
De eerste plannen voor deze TNO-vestiging dateren van medio jaren vijftig van de vorige eeuw. In 1957 werd de eerste paal geslagen. Ruim tien jaar later werd het geheel officieel geopend door prins Bernhard.                        
Rond 2000 raakte het complex langzaam maar zeker ontvolkt. Een flink deel van TNO verhuisde naar Zuid-Oost Brabant. Rond 2005 begon de sloop. In 2015 zal ook het Centraal Kantoor verhuizen naar Nieuw Babylon in Den Haag. Er zal dan weinig meer terug te vinden zijn van wat eens voor vele duizenden TNO-ers hun tweede (en soms zelfs hun eerste) huis was.
                        
De hele tekst is
hier als pdf te lezen of te downloaden.



29 juli 2014

Kort Verhaal

Er gebeurt altijd wel wat

We waren even op de Gentse Feesten. Ik kon het niet laten er een verhaaltje over te schrijven.

 






Mijn naam is Roeland, ’k kleppe brand

En luide storm in Vlaanderland

Klokke Roeland hing er rustig bij in zijn nieuwe betonnen bunker op het Emile Braunplein. Geen brand in de stad, wel vuur. Het vuur van de Gentse Feesten dat in een storm van enthousiasme door de stad joeg. En zeker op het Emile Braunplein spatte het plezier er vanaf. Eén van onze favoriete hangplekken. Tien dagen het centrum van de rock, de swing, de rockabilly, de bluegrass. Daar viel zelfs voor Klokke Roeland niet tegenop te kleppen.

Je kunt het hier lezen.  

Als je twijfelt, staat hier een versie met wat plaatjes.
                         
                        
                        
                        
 De afbeelding links legt een mooi verband tussen het verleden en het Gent van heden. Jacob van Artevelde met onder hem een adelijke dame die haar plaats kende, naast hem een hedendaagse dame die eveneens haar plaats kent. Alleen is die plaats in de loop van de eeuwen wat veranderd.



4 juli 2014

Kort Verhaal

De Mollenvanger en de ring 2

Dit  verhaal heb ik al eerder gepubliceerd op Literair Werk. Ik heb  het geschreven in opdracht van de Bibliotheek Oostland, in het kader van De  Week voor de Alfabetisering 2013. Het idee om iets met een mollenvanger te doen is onder meer ingegeven door de verhalen die ik soms hoorde van Jan van de Helm, zoon van Piet van de Helm, een befaamde mollenvanger in Nootdorp en omgeving. Verder heeft het verhaal in het geheel niets te maken met de historie van Piet van de Helm. Maar ziet, de afgelopen weken stonden er in de Telstar, ons lokale huis-aan-huisblad, twee stukjes over het bijzondere leven van diezelfde Piet van de Helm. Dat wil ik jullie toch niet ontnemen.




28 juni 2014

Boekpresentatie

Als ik jou toch niet had

Vanmiddag had ik een rolletje in de lancering van het nieuwe prentenboek van Sybren van Wayenburg. Ik mocht bij boekhandel Van Atten in Pijnacker het geheel inleiden.

                       


18 juni 2014

Gedichtje

Doe-het-selfie

                 
                       

Doe ik de kraan open

Gaat de wc lopen

Doe ik hem dicht

Heb ik weer licht

Ik krijg veel likes

Op mijn Doe-Het-Selfie



9 juni 2014

Kort Verhaal

In tijden van hoop

Een verhaal over mijn kleinzoon kleine Jan en de jacht van mijn vader grote Jan op De Kakkerd.

                        




Gemiddeld een keer per dag, zijn slaapjes niet meegeteld, beleeft onze kleine Jan zijn stiltemoment. Jan doet dan kaka en verkeert korte tijd in hemelse sferen. Even geen aandacht voor al die dingen die het leven van een manneke van twintig maanden zo opwindend maken. Jan kakt niet, Jan doet kaka en dat komt omdat hij tweetalig wordt grootgebracht. Kakken is een nogal platte aanduiding die moeilijk met iets verhevens geassocieerd kan worden. Kaka daarentegen heeft iets muzikaals, iets frivools. Er zit ritme in. Je wordt er vrolijk van. Lady Gaga klinkt toch echt anders dan Lady Gag.

Lees hier verder

Bij de begrafenis van de burgemeester van Hilversum in 1951? Mijn vader, voorste rij, tweede van links.



21 mei 2014

Kort Verhaal

Personality

Dit korte verhaal heeft alles te maken met een (grotendeels) fictieve reünie van mijn oude middelbare school. De titel Personality verwijst naar een geweldige hit van Lloyd Price uit 1959 die je hier kunt beluisteren om vast in de stemming te komen: personality.

                        
                        

De school, mijn school, heeft een andere naam gekregen, iets met College, maar het gebouw staat er godzijdank nog zodat de onvermijdelijke vervreemding dragelijk blijft. Het is maar een reünie, maar je wil toch het gevoel hebben dat je nog welkom bent. Dat je er nog bij hoort. Dat het verleden niet volledig is uitgewist. Dat is een vorm van elementaire gerechtigheid. Het gebouw is er nog, inclusief zijn fietsenstalling en zijn cour, die ze nu ongetwijfeld anders noemen. In de lagere klassen mocht je in de dagelijkse twee pauzes de cour niet af. Daarna had je in de tweede pauze net genoeg tijd om in de nabijgelegen snackbar een berelul (nog zonder tussen-n) te scoren. De cour, een woord dat ik van huis uit niet had meegekregen. Het duurde ook even voor ik door had hoe je het schreef.

Lees hier verder



                                                   29 april 2014

Kort Verhaal

Als de hop roept

Onvergetelijke taferelen in Chinon

‘Ben ik jarig of ben ik jarig?’Terwijl ik deze vrolijke opmerking maakte, blij ook omdat ik weer verstaanbaar was, wees ik mijn tafelgenoten G. en T. op de onheilspellende gebeurtenissen die zich een tafeltje verderop afspeelden. Daar werd een vijf minuten eerder naar binnen geslurpt bord spaghetti  bolognese in een vloeiende beweging, ik mag wel zeggen in grootse stijl, aan de kinderkopjes van het gezellige pleintje toevertrouwd. Wij hadden net besteld en trokken wit weg. Aan een ander tafeltje hield men het diner voor gezien en vertrok zonder te betalen.

Lees hier verder



3 april 2014

Kort Verhaal

G.I. Joe

Een verhaal waar wat jeugdherinneringen in verwerkt zijn. Oom Ferdinand was een onmogelijk maar daardoor ook boeiend familielid. Hij is voor het grootste deel ontsproten aan de moeilijk te beteugelen fantasie van Gerard Espunt die zich verder graag laat leiden door het genie Einstein aan wie de volgende uitspraak wordt toegedicht: Phantasie ist wichtiger dann das Wissen.                   

Oom Ferdinand was een snoever. Zo noemde men in de jaren vijftig een opschepper. Oom Ferdinand was een broer van mijn oma. Een oom van mijn vader. Oom Ferdinand gedroeg zich niet zozeer arrogant als wel dominant. Hij voelde zich niet zozeer verheven boven zijn medemens, hij voelde zich veeleer een weldoener die altijd en overal zijn inzichten deelde met de aanwezigen. Belangeloos. Geen tegenprestatie behalve de bereidheid tot luisteren. Over ieder onderwerp had hij een uitgesproken mening, op iedere bewering een vernietigend commentaar, onder alle omstandigheden eiste hij het laatste woord.

Lees hier verder.

Afbeelding: G.I. Joe



25 maart 2014

Kort Verhaal

Nieuwe schoenen

Het leven zit vol kleine gebeurtenissen die een mens toch behoorlijk kunnen bezig houden. Ik prijs mezelf gelukkig dat ik, al is het maar gebrekkig, in staat ben het leed van me af te schrijven, zoals in het korte verhaal Nieuwe Schoenen.

Kort daarvoor had ik de expositie SHOES in de Kunsthal in Rotterdam bezocht. Tussen beide gebeurtenissen bestaat geen enkel verband, behalve dan dat nevenstaande afbeelding uit de Kunsthal stamt en de ernst van het onderwerp duidelijk maakt.

Het leven is een tranendal. Geluk is zeldzaam, daarom noemen we het ook geluk. Onze antenne voor geluk is gebrekkig. We weten veel, maar geluk blijft ongrijpbaar. Toen ik vanochtend opstond had ik een vaag gevoel dat dit wel eens een geluksdag kon worden. Een rare gedachte natuurlijk. Een hele dag geluk, dat is me nogal wat. Dat is het noodlot verzoeken en dus vragen om problemen.

Lees hier verder



14 maart 2014

TenPages failliet

Sinds een aantal weken is bekend dat TenPages, het boeken-crowd-funding-project dat met zoveel elan en durf in 2009 door Valentine van de Lande werd gestart, niet meer is. Valentine:                       
                        “De afgelopen vierenhalf jaar hebben we ons best gedaan om een goed  crowdfundingplatform voor boekenschrijvers neer te zetten. Er zijn op  onze site 2.124 manuscripten geplaatst door schrijvers, er liggen 66  boeken in de winkels, en meer dan twintigduizend Nederlanders hebben via  ons platform auteurs financieel gesteund. Tegelijkertijd ondervinden we  dat het boekenvak in zwaar weer verkeert en dat ons concept voor  beginnende auteurs niet rendabel te krijgen is.”
                        TenPages, en mijn aandeelhouders, hebben het mogelijk gemaakt dat mijn jeugdboek Zwerg in 2012 bij De Vier Windstreken kon verschijnen. Of dat zonder TP ook gelukt was, is een vraag waarop we nooit meer antwoord zullen krijgen. Het zal duidelijk zijn dat dit voor mijn aandeelhouders een onbevredigend einde is van een avontuur waar we samen ingestapt zijn. Ik voel me daar allesbehalve prettig bij. Informatie over Zwerg vind je hier.
                        Er zal wel een doorstart worden gemaakt. Lees hier het laatste nieuws.











2012, Bibliotheek Den Haag, Kinderboekenweek. Ik vertel een potentiële koper iets over de magische en geologische achtergronden van Zwerg.



13 maart 2014

Praatje

De deugd van het herinneren

Een bespiegeling over het belang van het geheugen in het licht van de moderne ontwikkelingen op het gebied van taalbeheersing, beeldcultuur en internet.

Klik hier.




13 maart 2014

Kort Verhaal

Please allow me

Een kort verhaal, bijdrage aan de schrijfwedstrijd van Opium. Opgave: schrijf een verhaal van maximaal 500 woorden over het thema Reis en Ontmoeting.

Anna was niet slechts de prinses, zij was het complete sprookje. Waarom had ze voor mij gekozen? Was het spel? Machtswellust?  De wereld lag aan haar voeten maar ze koos voor mij. Dat waren de feiten. En omdat ik nogal hecht aan de feiten besloot ik na enige tijd de twijfel van me af te schudden en dit grote geluk maar gewoon als een godsgeschenk te accepteren.

Lees het hier.

 



8 maart 2014

Boekpresentatie

Oostland Literair 1

Op zaterdag 8 maart was het eindelijk zo ver. In de bieb van Pijnacker werd de bundel Oostland Literair gepresenteerd. Met bijdragen van tien lokale schrijvers uit Pijnacker-Nootdorp en Langsingerland. Heel gevarieerd. Gedichten, verhalen, thrillers, fantasy en zelfs een stukje prentenboek. Mijn aandeel: twee verhalen en de eindredactie. Het ging natuurlijk om het boekje (9,95 euro) maar ook een beetje om de man die het presenteerde: Kader Abdolah. Ontzettend aardige vent met een gevoelige boodschap voor ons beginnende schrijvers: koester de droom dat je ooit het boek zal schrijven dat alle andere boeken overbodig zal maken.
Links de twee sponsorende wethouders Ruud Braak (Lansingerland) en Bert van Alphen (Pijnacker-Nootdorp), tweede van rechts Gerard Espunt.
Voor meer informatie over dit project, klik hier.




5 maart 2014

Putten bereidt zich voor op mezeninvasie

Na de winterstop waren we voor het eerst weer even in Putten. Hoewel winterstop? Het zou zo maar kunnen dat 2014 in de boeken komt te staan als het jaar zonder winter. Zoals er ooit, in 1816, ook een jaar zonder zomer is geweest. Geen winter betekent onder meer veel meesjes. En gelukkig voor de meesjes ook veel insecten. Nu alleen nog de huisvesting. Daar hebben ze in Putten in ieder geval wat aan gedaan. Kijk maar eens goed op de foto. Een mezenpad met etagewoningen. Goed werk van de Puttense schoolkinderen.

Voor meer informatie over het jaar zonder zomer, kijk hier.



9 en 11 februari 2014

Korte Verhalen

Olympische Winterspelen 1968

Het begin van de Spelen in Sotsji bracht een avontuur uit mijn studententijd in herinnering dat misschien lering maar in ieder geval vermaak zal brengen. In twee delen.

                      
                         

Vandaag 8 februari 2014 was het dan eindelijk zo ver. In Sotsji  deden politiek, commercie en moraliteit een stap opzij om ruimte te maken voor de duizenden jonge vrouwen en jonge mannen die dat kwamen verzilveren, liever nog vergulden, waar ze een groot deel van hun jeugd aan hadden opgeofferd. De een in de bobslee, de ander op de ski, weer een ander op de schaats. Onze jongens van de 5000 meter deden het meer dan goed. De koning en zijn lieftallige gemalin mochten juichen, de jeune premier klapte dat het een aard had. Hij deed dat met een uitdrukking op zijn gezicht als van een Kameroenees die voor het eerst van zijn leven ijs zag, wat misschien voor het subtropische Sotsji zelfs wel een politiek correcte reactie genoemd zou kunnen worden.

- Olympische Spelen, deel 1
- Olympische Spelen, deel 2 (slot)



6 februari 2014

Gedichten

Gestimuleerd door de Week van de Poëzie en Valentijnsdag heb ik enkele verrijmingen gepubliceerd.

De Voorjaarskoers

  Een weg

Van nergens tot aan niets

Een pet

Twee dijen en een fiets

Kamiel

Een vloek, daarna een zucht

Een wiel

Een tube zonder lucht

Houdt moed

Lacht langs de weg het wicht

Komt goed

Gij reed het gat al vaker dicht


                     

 



Blonde Dolly

Wij kwamen Dolly tegen

Veel blonder kon haast niet

Wij bloosden en wij zwegen

Van zoveel peroxiet.

 

Op dodelijke hakken

De jager en de buit

Wij lagen nachten wakker

Van zoveel hom en kuit!

 

Wij rockten op Good Golly

Miss Molly, Hit the Road

Ons brein verhit door Dolly

En door haar petticoat.


30 januari 2014

Kort Verhaal

Plog

Een nieuw verhaal van Espunt met dit keer de gelukkige plogger in de hoofdrol. Aanleiding was een artikel in de NRC over het fenomeen ploggen.

Sinds enige tijd mag ik mijzelf plogger noemen. Jazeker, ik heb een eigen plog. En ik ben er apetrots op. Een totale omwenteling in mijn tot nu toe relatief voorspelbare bestaan. Alles staat op zijn kop. Niets is meer hetzelfde. Het gaat er nu vooral om de rust te bewaren.

Omdat ik niet mag aannemen dat iedere lezer bekend is met het fenomeen plog eerst even een toelichting. De plog is een variant van de blog. In een blog informeert de blogger zijn volgers over de dingen van alle dag die hij meegemaakt heeft. De plogger beoogt hetzelfde maar met andere middelen: plaatjes in plaats van tekst. De - p - komt dan ook van photo. De plogger heeft de hele dag zijn mobieltje bij de hand en legt vast wat zijn oog treft. Hoe gewoner, hoe trivialer, hoe beter. Een kloddertje tandpasta dat van de borstel is gevallen,  een aangevreten ontbijtbordje, een geopende envelop van de belastingdienst, etc. De ondragelijke lichtheid van het bestaan als fotoreportage.

Lees hier verder




27 januari, 2014

Oostland Literair

10 schrijvers gebundeld                       

Op 8 maart, tijdens de Boekenweek, verschijnt de bundel Oostland Literair. Hierin stellen tien schrijvers uit de regio Oostland (Pijnacker-Nootdorp, Berkel en Rodenrijs) zich voor met een voorbeeld van hun werk. Zelf doe ik mee met twee Espunt-verhalen, nou dan weet je het wel. En daarom moest de bende op de foto. Zelf was ik niet in al te beste doen, maar ik vond dat ik de muze niet in de steek mocht laten. Vandaar dit groepsportret onder het logo van de bibliotheek in Berkel en Rodenrijs.
                       

Voorste rij v.l.n.r.: Eveline van Dongen, Nick Steenkamp,Shirley Ann Brenda, middelste rij: Arie van Driel, Mark Boninsegna, Sybren van Wayenburg, Ina de Weert en Arno Weijgertse, Achterste rij: Espunt(muts).
                        
                        Kijk ook op de site.



27 januari 2014

Kort Verhaal

Alles heeft zijn keerzijde

De eerste keer, de laatste keer, wat is het verschil, wat maakt het uit?

‘De eerste keer’ is een geliefd thema voor door plaatselijke culturele instellingen uitgeschreven  schrijfwedstrijden. Begrijpelijk want het prikkelt de fantasie en dat is voor de meeste schrijvers in de dop mooi meegenomen. En laten we wel wezen, veel wereldliteratuur is direct of indirect te herleiden tot ‘de eerste keer’. Met zo’n thema hoeft de jubilerende bibliotheek of het jarige cultuurcentrum niet bang te zijn voor een gebrek aan inzendingen, wat weer goed is voor een drukbezochte prijsuitreiking.Toen ik zelf ooit in verleiding werd gebracht om dit thema op een persoonlijke en ontroerende wijze handen en voeten te geven, bekroop me al snel het gevoel dat het misschien toch allemaal net even te gemakkelijk was. Ik kwam tot de conclusie dat een betoog over ‘de eerste keer’ niet volledig was als er niet tegelijk ook aandacht werd besteed aan ‘de laatste keer’.

Lees hier verder



13 januari 2014

Kort Verhaal

Op weg naar het einde (knipselmap 1)

Hoe zal De Laatste Dag worden aangekondigd? En welke valse profeten zullen er opstaan. Zij wij wel in staat om de tekenen te verstaan?






Het is al weer vele jaren geleden dat ons land overvallen werd door een sluipende en vervolgens ook alom beleden angst voor de ondergang van de wereld. Overigens goed te begrijpen omdat zich in korte tijd een aantal vreemde zaken voordeden die noch door de overheid noch door onafhankelijke deskundigen adequaat verklaard konden worden. Ik moet eerlijk bekennen dat ik ook zelf het onaangename gevoel begon te krijgen dat we op de verkeerde weg waren: de weg naar het einde. Uiteraard waren er kleine groepjes fanatici die niet konden wachten op het uur U, of D Day, of wat dan ook. Hier hadden ze altijd in geloofd, hier hadden ze zich een leven lang op voorbereid. Maar het grootste deel van de bevolking voorzag alleen maar ellende. Velen namen, de machteloosheid van de elite vastgesteld hebbend en in navolging van de grote Franse filosoof Blaise Pascal het zekere voor het onzekere, biechtten hun zonden op en keerden terug naar de Moederkerk.

Lees hier verder




4 januari 2014

Schrijf! 2014, Utrecht

Op 4 januari 2014 mocht ik samen met mijn mede-auteurs van Ten Pages Ria Schopman en Brenda Beukering optreden op de manifestatie Schrijf! 2041 in Utrecht. De kerk van de Evangelische Gemeente aan de Broothstraat puilde uit van schrijvers die hopen ooit ook een eigen boek uit te kunnen geven zoals ons intussen is gelukt. Onder deskundige leiding van Geerteke van Lierop mochten wij onze ervaringen delen met de zaal en ook nog een klein stukje voorlezen uit eigen werk, in mijn geval Zwerg. En passant liet Geerteke me weten dat ze zeer te spreken was over Zwerg dat ze in een adem had uitgelezen. Haar terechte conclusie was dan ook dat Zwerg weliswaar een jeugdboek is maar dat ook grote mensen er veel plezier aan kunnen beleven. Geen echt nieuws maar toch goed om het weer eens uit mond van een kenner te horen. En als je goed oplet kun je het op dit korte filmpje ook horen.